Helaas raak ik nog wel eens in conflicten verzeild, omdat ik een uitgesproken mening heb over bepaalde zaken. Dat kan haast niet anders als je 68 bent en zo lang op deze planeet rondloopt dat je weinig twijfels meer hebt over wat je zoal vindt van bepaalde zaken. Zo heb ik een hekel aan alles wat imitatie is. Een echte leerman zal niet graag in een kunstlederen jack rondlopen en mij in ieder geval op dat punt begrijpen.

Problematischer wordt het als je, zoals ik, een hekel hebt aan de vele Drag Races overal in Nederland. U kent ze wel, die uit de losse pols georganiseerde, knullige varianten op het concept van RuPaul. Dubbel problematisch, zou je zeggen, als je dan tegelijkertijd een blad als Norden maakt. Toch lijd ik daar in het geheel niet onder. Dat ik op de koop toe die Drag shows soms ook nog eens doorgestoken kaart vind en een aantal organisatoren gemakshalve indeel bij de kleine criminaliteit, zit mij dat in het geheel niet in de weg om toch een leuk tijdschrift over Drag Queens en Gender te maken. Ik heb die mening en dat mag.

Sowieso zit mij niet zoveel in de weg. Zo lang ik mezelf in de spiegel kan aankijken, maak ik me niet zo druk over mensen die vinden dat ik met een mening een grens overschrijd. Ik ben zeker geen tegenstander van competities in algemene zin. Ik heb toevallig wel (ook al) een pesthekel aan voetbal, maar toen ik vroeger op bezoek ging bij mijn moeder in haar laatste jaren, keek ik elke wedstrijd met haar mee, omdat ik zag dat ze daar zo van genoot.

In zekere zin ben ik zelfs een groot voorstander van competitie, vooral als het gaat om de competitie met jezelf aangaan. Hard werken om beter te worden in wat je doet. Precies daarin herken ik veel van wat Drag Queens doen. Of beter geformuleerd: die doen eigenlijk weinig anders.

Mocht ik soms met een pruillipje in de hoek zitten, dan is dat meestal wanneer mensen mij gaan uitleggen welke meningen ik wel en welke meningen ik niet mag hebben. Het zijn namelijk gewoon mijn meningen maar en daar hoeft iemand met een andere mening zich niets van aan te trekken. En al helemaal niet als ik die meningen zo af en toe eens ventileer in een tijdschrift als NORDEN, dat over het geheel genomen positief van toon is.

Ik doe het merendeel van het werk, ik betaal de drukker en alle andere kosten rond die uitgave en ik sta mijn tijdschriften niet gratis bij de ingang van een evenement uit te delen, dus niemand wordt gedwongen om blij te zijn met het tijdschrift. Neemt iemand wel aanstoot aan een bepaalde mening, dan is er vast wel iemand die het blad gratis wil overnemen en daar nog blij mee is ook.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *